آینــــده
تجربــه
تخصــص
نکـــسا
تاریخ خبر : ۱۳۹۷/۰۹/۲۰
گفت وگوی روزنامه اعتماد با مهندس رضا دانشمیر درباره ویلای رز

گفت وگوی روزنامه اعتماد با مهندس رضا دانشمیر درباره ویلای رز

ویلای رز یکی از زیباترین بناهای شهرک قدس(غرب) است که دو تن از معماران نام آشنای معاصر، مهندس رضا دانشمیر و خانم کاترین اسپریدونف آن را طراحی و اجرا کرده اند. آنچه ویلای رز را منحصربه فرد می سازد نه زرق و برق های رایج و نه هزینه های سرسام آور و گران قیمت آن است بلکه اندیشه ای است که پشت طراحی این پروژه که به سبک مدرن صورت گرفته. بهره گیری از مفهوم مینیمالیسم تجسم واقعیت به خود گرفته است، پوسته های چرخنده ای شکل گرفته اند که کل حجم را در بر میگیرند و در بخش میانی با شکافی در سراسر حجم از دو بخش دیگر جدا شده، تغییر فرم، رنگ و متریال داده است. آنچه می خوانید گفتگویی با مهندس دانشمیر یکی از معماران این بناست. رضا دانشمیر معمار و استاد دانشگاه ایرانی ، تاکنون آثاری چون پردیس سینمایی ملت مسجد ولیعصر(عج)، گالری آو ساختمان اداری گلفام و برج جام (بانک ملت) را طراحی و اجرا کرده است.

ما یک شرکت مشاوره هستیم که خدمات طراحی معماری را ارایه میکنیم. طراحی و ساخت ویلای رز نیز یکی از پروژه هایی بوده که به ما سفارش داده شده است و از آنجا که ساختمانی ویلایی در تهران بود، جذابیت های خودش را برای ما داشت. زیرا ویلاها از لحاظ فضایی پروژه های آزادتری هستند و این امکان را فراهم می آورند که بتوان ایده های متمایزی را به نسبت ساختمان هایی که از محدودیت فضایی بیشتری برخوردارندارایه داد. از این لحاظ برای ما جالب بود و سعی کردیم که موضوعاتی را در آن بررسی و در قالب طرح ارایه کنیم.

باید ویلا را با بناهای مسکونی مقایسه کرد. بالاخره ما ابنیه متفاوتی اعم از بناهای اداری ساختمان های بلند مرتبه و فرهنگی داریم اما ویلا با آنها متفاوت است. یک ساختمان مسکونی در قالب ویلا درشهرک غرب با شرایط ویژه و ضوابطی که آنجا دارد از ساختمان های آپارتمانی و بناهای مسکونی که در سایر نقاط تهران تحت ضوابطی که این روزها شهرداری اعمال میکند. در این پروژه خاص سعی کردیم از این امکانات استفاده کنیم. امکانی که خود بنای ویلا ونحوه استقرار آن در زمین باید به گونه ای می بود که از دیوار های اطراف فاصله میگرفت. همانطور که تمام ویلاها در شهرک غرب این ضابطه را دارند و شهرداری شهرک غرب فواصلی را معین کرده که مثلا از ضلع شرقی باید یک ونیم متر و از شمال هم باید فاصله داشته باشد و بنابراین ما ازین خاصیت استفاده کردیم و به جای اینکه ساختمان را روی زمین مثل بقیه بناها بنشانیم، زمین به طور کامل را حفر کردیم و پایین بردیم و این باعث شد ویلای ما در یک حفره یا گودال باغچه قرار بگیرد و این امکان برای ما فراهم شد که به فضاهای زیرزمین بتوانیم نور برسانیم وبرای شان چشم انداز ایجاد کنیم. کاری که ما کردیم این بود که دیواره های اطراف زمین را تا سطح زیرزمین گود کردیم و بعد آن دیواره ها را تا آنجا که با فضاهای ورزشی مواجه میشد سبز کردیم بنابراین شما در زیرزمین نور خیلی خوبی را تجربه می کنید و نمایی که در فضای بیرون دارید یک دیواره سبز خیلی زیباست که احساس زیر زمین بودن را از بین میبرد و به نظر میرسد که شما در سطح زمین هستید با اینکه عملا طبق ضوابط شهرداری در زیرزمین هستید به اضافه اینکه محوطه سازی پروژه از قالب محوطه های ساختمان های شمالی عادی که وارد میشوید و یک حیاط دارید و بعد وارد لابی و فضای راه پله و آسانسور می شوید و بالا می روید، متفاوت است. در این پروژه با توجه به حفر و فضاسازی که در سطح زیرزمین ها کردیم، محوطه سازیمان سه بعدی شد. یعنی در سطح زمین که حرکت می کنید شیبی را میبینید که به سمت استخر متمایل است. در ضلع غربی پله دیگری هست که دور ساختمان حرکت میکند و یک چشم انداز سه بعدی با امکان تجربیات فضایی خیلی خاص ایجاد کرده ایم که برای خود من تجربه خیلی جالبی بود. این طور می توانم بگویم که تجربیات فضایی که در این پروژه توانستیم از آن بیرون بکشیم خیلی بیش از تجربه یک ویلا روی زمین بود. شما هزار تا سوراخ و سنبه در آنجا دارید. در زیرزمین آنجا پل دارید، یک سطح شیبدار سبز و استخر دارید و یک گردش دور ساختمان داریدکه فضاهای متنوعی می دهد. یعنی ساختمان پر از اتفاقات، حوادث و فضاهای قابل کشف کردن و غیر منتظره است که از این بابت برای ما تجربه جالبی بود.

طبیعتا تمام این پروژه ها در دنباله هم هستند و درواقع یک ایده کلی را دنبال می کنند. البته باید بگویم این پروژه طراحی من به تنهایی نیست و خانم کاترین اسپریدونف شریک من هم در این طراحی شرکت داشتند. ما کارها را باهم انجام می دهیم وبا همفکری کار می کنیم. در تمامی پروژه ها مثل پردیس سینمایی ملت یا آواسنتر موضوع حرکت، موضوع مهمی است. در پردیس رمپ هایی که وجود دارد و دور سالن های سینما حرکت می کند، به داخل ساختمان یک حالت گردشی داده است. اینطور نیست که وارد شوید و یک لابی ساکن باشد و در باز شود و داخل شوید. بلکه به شما این امکان را می دهد که حرکت کنید، بروید وپیرامون فضا بچرخید و با مانع یا دیواری برخورد نکنید. این خاصیت گردشی و حرکت و تجربه فضا در حرکت در آواسنتر و رمپ های ماشین رو هم هست. در واقع اگر بخواهند می توانند برنامه ای را در فضاهای پارکینگ مثل اجرای تاتر یا موسیقی داشته باشند به خاطر اینکه فضاها خیلی در حرکت و شناور است. سعی کردیم همین ایده ها را در ویلا هم به وجود بیاوریم. همین که شما وارد می شوید و می توانید اطراف ساختمان حرکت کنید و با مانعی برخورد نکنید. وقتی وارد ساختمان میشوید از طریق پله ای که وجود دارد دو دور(وید) حرکت می کند و بالا می رود شما یک تجربه پیوسته فضایی را تا روی بام می توانید داشته باشید. این در واقع نشان می دهد که ما به موضوع حرکت در داخل فضا علاقه داریم. به این موضوع علاقه داریم که استفاده کنندگان را تشویق به حرکت کنیم چون با حرکت می توانند زوایای دید تازه ای را برای آن فضا یا پروژه پیدا کنند و ادراک متفاوتی داشته باشند. بنابراین موضوع حرکت و شناور بودن یکی از موضوعات مورد علاقه ماست که در این پروژه هم بدان پرداختیم.

با توجه به اینکه این ویلا بزرگ و مساحتی حدود هزار متر مربع دارد. بنابراین موضوع صرفه جویی انرژی موضوع بسیار مهمی است که از انرژی موجود استفاده بهینه شود. ما خیلی به این موضوع توجه کردیم و عملا در نحوه استقرار ساختمان به نسبت جهت گیری های اقلیمی و نحوه استقرار پنجره ها دقت کردیم که هم این امکان را فراهم کنیم که دیدهای بازی داشته باشیم و از داخل بتوانیم چشم انداز بیرون را ببینیم، بهره مند شویم و هم اینکه پوسته ساختمان سایه بان های مناسبی را برای جداره های شیشه ای فراهم کند ودر تابستان اجازه ندهد که اشعه خورشید مستقیما وارد فضا شود. همچنین از مصالح عایق های حرارتی عایق های صوتی در جداره های بیرونی و دیواره ها در این ویلا استفاده شده است. یک سقف شیشه ای را پیش بینی کردیم با امکان محافظت در مقابل اشعه خورشید در زمانی که هوا مناسب است یا ساعات مناسب روز این مکان را می دهد که نور به صورت طبیعی وارد قسمت مرکزی ساختمان شود و فضا را کاملا روشن کند و همچنین شیشه ها قابل باز شدن باشد. در بهار یا تابستان یا اوایل پاییز این امکان فراهم است که بتوانید از تهویه طبیعی استفاده کنید. تمام این تمهیدات برای این بود که تا سرحد امکان بتوانیم انرژی های موجود در محیط را سازماندهی و کانالیزه کنیم و به نوع مناسبی از آنها استفاده کنیم. این سبب می شود که ما در مصرف برق صرفه جویی قابل ملاحظه ای داشته باشیم. ضمن اینکه محیط داخلی، محیط مناسب و ساکت و مطبوعی باشد.

طبیعتا ساختمان( بی ام اس) یعنی یک سیستم هوشمندی دارد برای اینکه بتواند دستگاه های تاسیساتی و خودکار مجموعه را کنترل کند. در واقع این هم یکی از نکاتی است که امکانات مناسبی را برای بهره برداری صرفه جویانه از انرژی با استفاده از تکنولوژی فراهم می کند.

بهترین کاربرد آن مسکونی است اما ویلا یا اصولا ساختمان های مسکونی با توجه به ساختاری که دارند، قابلیتهای مختلفی برای بهره برداری دارند. ازآنجایی هم که الان با توجه به تکنولوژی های نوین و الکترونیک و کامپیوتر و لپ تاپ این امکان که فعالیتهای اداری و کاری خیلی وابسته به محیط خاصی نباشند، فراهم شده است. ویلا هم بستر خیلی خاصی اعم از فضاهای عمومی و فضاهای خصوصی مثل اتاق ها را دارد که تقریبا مشابه یک ساختمان اداری با کاربری های مختلف است و این امکان را فراهم می کند که انواع و اقسام کاربری ها رابه خود ببیند. یعنی می توانید به یک دفتر اداری یا هر نوع کاربری دیگری فکر کنید که قالب اداری داشته باشد و بتواند با این فضا هماهنگ باشد.

جداره های شیشه ای که در ضلع های شمال و جنوب پیش بینی شده است، قطعات بزرگی هستند که عرض هر کدام از آنها تقریبا دومترو نیم تا سه متر استکه وقتی دوتا از این جداره ها را باز می کنیم شش متر فضا کامل رو به تراس و حیاط باز میشود. همین طور سقف شیشه ای که قسمت حیاط داخلی و فضای نشیمن را پوشانده قابلیت باز شدن دارد. بنابراین پروژه به راحتی می تواند خود را باز کند و درماه های خوبی مثل اواخر فروردین و اوایل اردیبهشت ماه، تابستان و اوایل مهر و آبان زمانی که هوای خوبی دارید می توانید پنجره را باز کنید و بدون استفاده از دستگاه های تهویه احساس کنید که دارید از محیط بیرونتان لذت می برید و بهره مند می شوید.

سعی کردیم که هم در سطح خود حیاط و هم روی دیوارها به موضوع فضای سبز بپردازیم. همان طور که گفتم سعی کردیم محوطه پروژه را به صورت سه بعدی طراحی کنیم. بنابراین شما با یک حیاط تخت مواجه نیستید بلکه با حیاطی مواجه هستید که سطوح شیبدار به سمت زیرزمین دارد که آن سطوح شیبدار کاملا سبز است و زمانی که در استخر هستید با نگاه بی بیرون محوطه ای برای آفتاب گرفتن دارید. ضمن اینکه روبه روی خود یک باغچه مورب دارید که انواع و اقسام گل ها و گیاهان خیلی زیبا را شاهدید. نور آفتاب را به سمت استخر دارید و روی جداره هایی که گودال باغچه را تعریف کرده خصوصا در نواحی جبهه شمالی یک دیواره سبز کار کردیم که زمانی که در قسمت سالن بدنسازی هستید و مشغول تمرین، نمای دیواره مقابل تان فضایی پرنور که احساسی از اینکه در داخل باغ هستید را تداعی می کند.

بله. بالاخره پروژه در شب یک طعم و در روز طعم دیگری دارد. نمی خواستم این دوبا هم یکسان باشد. در نورپردازی خیلی به این ایده علاقه ندارم که ساختمان خیلی پرنور باشد. بلکه موضوع نور برایم در کنار موضوع تاریکی مطرح است و دوست دارم سکانسی بین روشنی و تاریکی را بتوانم ایجاد کنم و از این طریق کشش و کنجکاوی را بوجود بیاورم.سعی کردیم در این پروژه هم این سکانس های نورپردازی را داشته باشیم که جاهایی روشن و جاهایی تاریک باشد پس بنابراین نوع فضاسازی به این شکل را به وجود آوردیم.

بله، حتما می شود. شما می توانید یک ساختمان معمولی و خیلی عادی را با متریال گرانقیمت و با تجهیزات گرانقیمت تمام یا پر کنید. سنگ های چند میلیونی را برای کف سالن و اتاق ها را در نظر بگیرید. شیرآلات و سرویس دستشویی و حمام بسیار گرانقیمت به کار ببرید. اما در حقیقت دارید برای تجهیزاتی پول می دهید که یک ساختمان معمولی را تبدیل به یک موضوع لوکس و غیرمعمولی کنید. ما دقیقا برعکس عمل می کنیم، آنچه به نظر من یک ساختمان را لوکس میکند البته نمی خواهم اسمش را لوکس بگذارم چون خیلی واژه لوکس را نمی پسندم. اما آنچه به یک ساختمان وجوه با ارزش فضایی می بخشد، ساختار آن است. در حقیقت بحثم این است در هر پروژه معماری معمار است که یک ایده فضایی را به وجود می آورد که آن ایده فضایی یک آناتومی خاصی دارد مثل بدن انسان که یک آناتومی خاصی دارد و اگر به اسکلت بپردازیم هم آن آناتومی را دارد دنبال میکند. درست است؟ آن آناتومی است که ارزش ایجاد میکند. در حقیقت فضاهایی با دهنه های باز ایجاد کردیم و از آن سیستم گرید خارج شدیم و نوع دیگری از ساختار را ایجاد کرده ایم که فضای شناوری را ایجاد می کرد. ما روی این موضوع کار کردیم و متوجه شدیم زمانی که از ساختار عادی خارج شویم و به سمت یک ساختار غیر عادی می رویم، حدود 25 الی 30 درصد هزینه های اسکلت ساختمان را افزایش می دهیم. ما این را می پذیریم چون زمانی که هزینه های یک ساختمان را سرشکن می کنیم به صورت طبیعی سازه ساختمان حدود 20 درصد هزینه های ساختمان را دارد. یعنی در یک ساختمان سازی زمانی که با یک سازنده حرفه ای صحبت می کنید که سازه پروژه چند درصد کل پروژه را به خود اختصاص داده به شما خواهد گفت 20 و حداکثر 22 درصد و بیش از این نیست. حالا بحث من این است که ما در آن 20 درصد 30 درصد افزایش می دهیم. یعنی 20 درصد را به حدود27 درصد می رسانیم. بنابراین به جای اینکه هزینه سازه ساختمان مان 20 درصد هزینه کل باشد، حدود 27 درصد هزینه کل ساختمان است و با آن و با آن هفت درصد اضافه تر در سازه تمام این فضاها را ایجاد می کنیم. بعد ازینکه فضا را به وجود آوردید تمام کردن دیگر آنقدر اهمیت ندارد.

این کاملا صرفه جویانه است.

بازگشت به لیست خبرها

نام
تلفن (محرمانه)
ایمیل (محرمانه)
امتیاز: بد خوب